WO II	PersoonsBewijs 1941 - 1945
PB 1941-1945 Inleiding Inhoud PB Personen Letter- Nummer- Gemeente Verwijzingen Bronnen Literatuur Voor reacties		Een identiteitsbewijs, in Nederland tijdelijk uitgereikt vanaf 1941 tot in 1945. Tevens bewijs van opneming in het bevolkingsregister. Een ieder boven de 15 jaar moest in bezet Nederland een speciaal persoonsbewijs (PB) bij zich dragen.
		8
		Vooraf	Invoering	Techniek 1 2	Vervalsen	Einde
		In juni 1940 werd door de waarnemer van de Nederlandse minister van Binnenlandse Zaken in ballingschap de Secretaris-generaal, mr. K.J. Frederiks *, besloten tot de invoering van een Persoonsbewijs, dat tevens een bewijs was van opneming in het bevolkingsregister. In juli 1940 ging J.L. Lentz * aan het werk en ontwierp in enkele maanden het beste identiteitsbewijs van Europa. Per 1 oktober 1940 moest iedere Nederlander zich kunnen legitimeren met een distributiestamkaart met pasfoto, een geldig paspoort, een bewijs van Nederlanderschap of een door de Burgemeester af gegeven tijdelijk identiteitsbewijs. 17 oktober 1940 kwam het besluit tot invoering van het Persoonsbewijs. In 1941 schreef J.L. Lentz * een ruim 400 pagina's tellend boek over Persoonsbewijzen. In april 1941 werd begonnen met de uitreiking van persoonsbewijzen aan Nederlanders, Nederlandse onderdanen en Vreemdelingen van 15 jaar en ouder. Klik op de afbeelding en hij wordt groter.
		Iedereen die volgens het bevolkingsregister in aanmerking kwam voor een Persoonsbewijs kreeg een Oproepkaart (“Uitnoodiging”). Op deze oproepkaart waren de persoonlijke gegevens van tevoren ingevuld. De opgeroepen persoon moest twee op voorgeschreven wijze gemaakte pasfoto’s mee nemen. Op het gemeentehuis werd de oproepkaart door een ambtenaar compleet gemaakte met de ene pasfoto, een afdruk van de rechter wijsvinger en een handtekening van de opgeroepen persoon. Aan de hand van deze Oproepkaart werd door deze ambtenaar een Persoonsbewijs samengesteld. De andere pasfoto werd gelijmd over een speciale uitsparing in het PB. Op de keerzijde van de foto werd een afdruk van de rechterwijsvinger geplaatst. Hier overheen werd een legeszegel met doorzichtige binnenzijde geplakt. De betrokkene moest tevens een vingerafdruk van de rechterwijsvinger plaatsen in de rechthoek op het middendeel van het PB. Na ondertekening van het PB en het voldoen aan de leges kon het PB worden uitgereikt. De gemeente hield de uitgifte van de PB’n en de legeszegels nauwkeurig bij. De oproepkaart werd door de gemeente verzonden aan het Centraal Bevolkingsregister te Den Haag en hierbij ontvangstbewijs persoonsbewijs.
		Vanaf 1 januari 1942 was men verplicht het PB bij zich te dragen.
		NOTEN 1 - Karel Johannes Frederiks 2 - Jacobus Lambertus Lentz
		8
		Vooraf	Invoering	Techniek 1 2	Vervalsen	Einde
© WAZAMAR sinds 1995	Hoewel er naar gestreefd is correcte informatie te verschaffen, kan niet worden gegarandeerd dat de informatie op het moment waarop deze is geplaatst na verloop van tijd nog steeds juist is. Aan de inhoud van deze webhalte kunnen dan ook geen rechten worden ontleend.

web stats
free website tracker